Entre o 24 de febreiro e o 16 de marzo de 2026 permanece aberto o prazo de inscrición no proceso selectivo para o ingreso nos distintos corpos docentes convocados pola Orde do 18 de febreiro de 2026 (DOG nº 35, do 23 de febreiro). Como ocorre cada convocatoria, miles de persoas preparan ou valoran a súa participación nun proceso que segue sendo a principal vía de acceso á docencia no ensino público.
Un cambio na convocatoria: fin da obrigatoriedade para o persoal interino consolidado
Nesta convocatoria prodúcese unha novidade que foi recibida con satisfacción por parte de varios sindicatos presentes na mesa sectorial: elimínase a obriga de que o persoal interino ou substituto consolidado nas listas teña que matricularse ou presentarse ás oposicións para manter a súa posición nelas.
Ata agora, moitas persoas docentes víanse obrigadas a inscribirse nas oposicións simplemente para non perder a súa posición nas listas, mesmo cando non tiñan intención real de participar no proceso. A eliminación desta obriga supón, sen dúbida, unha medida que evita presións innecesarias sobre parte do profesorado interino.
Porén, máis alá desta modificación puntual, o debate sobre o sistema de acceso e sobre a situación do profesorado temporal segue aberto.
O problema de fondo: a temporalidade estrutural no emprego público
O verdadeiro problema non reside só no funcionamento concreto dunha convocatoria de oposicións, senón nunha cuestión estrutural que afecta a todo o emprego público: a elevada temporalidade nas administracións.
A chamada lei de redución da temporalidade establece que as vacantes estruturais só poden ser cubertas de forma provisional durante un máximo de tres anos. Se este prazo se supera, a administración pode verse obrigada a asumir responsabilidades e mesmo a indemnizar ao persoal afectado.
No ámbito educativo, a situación é especialmente complexa. O profesorado interino cambia de destino cada curso, o que dificulta identificar con claridade cando se está ante unha praza estrutural ocupada durante anos. Esta circunstancia provoca que a aplicación da normativa resulte ambigua.
Ao mesmo tempo, desde hai anos denúnciase que a Consellaría mantén prácticas pouco transparentes na xestión das prazas, ocultando vacantes estruturais ou cubríndoas de forma temporal durante períodos prolongados. O resultado é que, en lugar de avanzar cara á estabilidade do profesorado, perpetúase unha situación de precariedade.
Un caso recente que evidencia o problema
Un exemplo recente ilustra con claridade as consecuencias desta situación. A Xunta cesou a un docente interino que levaba 30 anos traballando no sistema educativo sen recibir indemnización. Posteriormente, a xustiza determinou que debía recibir unha compensación de 44.713 euros. (Podes ler a noticia aquí)
Casos como este evidencian ata que punto o sistema pode chegar a cronificar situacións de temporalidade que se prolongan durante décadas.
A Directiva europea sobre temporalidade
A cuestión da temporalidade no emprego público non é nova. A Directiva europea 1999/70/CE, destinada a previr o abuso de contratos temporais, leva anos advertindo sobre estas prácticas.
O Tribunal de Xustiza da Unión Europea sinalou en varias ocasións que en España non existen mecanismos suficientemente efectivos para sancionar o abuso da temporalidade no sector público. A pesar destas advertencias reiteradas, a situación segue xerando conflitos xurídicos e incerteza laboral para miles de persoas traballadoras.
Un sistema que precisa cambios estruturais
O debate sobre as oposicións adoita centrarse na organización das probas ou na distribución das prazas. Non obstante, o verdadeiro reto está en abordar as causas profundas da precariedade laboral no ensino público.
O sistema educativo leva anos funcionando grazas ao traballo de miles de docentes interinos que accederon ao sistema mediante procesos selectivos, bolsas ou listas públicas baseadas en criterios de igualdade, mérito e capacidade, e que posteriormente sostiveron o funcionamento dos centros educativos durante longos períodos.
A situación actual evidencia a necesidade de reformular as políticas de acceso e estabilidade no emprego público.
As reivindicacións da CUT
Desde a CUT defendemos que a solución pasa por abordar o problema de fondo e adoptar medidas reais que permitan avanzar cara a un sistema máis xusto e transparente.
Entre as nosas reivindicacións principais destacan:
- Garantir procesos selectivos claros e transparentes, que respondan ás necesidades reais do sistema educativo.
- As probas escritas deben garantir o anonimato do persoal aspirante, tal e como xa se aplica noutros territorios do Estado español, e as probas orais deben quedar rexistradas para asegurar o pleno respecto aos principios de igualdade no acceso á función docente.
- Adoptar medidas efectivas de estabilidade para o profesorado interino, recoñecendo o seu papel no funcionamento do ensino público.
Poñer fin á precariedade prolongada, que afecta a miles de docentes e repercute tamén na calidade do sistema educativo.
Un debate que debe continuar
A eliminación da obrigatoriedade de inscribirse nas oposicións para manter a posición nas listas é unha medida positiva, pero non resolve o problema estrutural da temporalidade no ensino público.
Se queremos un sistema educativo sólido e estable, é imprescindible abrir un debate profundo sobre como se organiza o acceso á función docente e como se garante a estabilidade laboral do profesorado.
Porque falar de oposicións non é só falar dun exame.
É falar de como se constrúe o futuro do ensino público.
