O nomeamento de Santiago Freire como xefe territorial de Educación na Coruña é unha decisión profundamente desacertada que lanza unha mensaxe preocupante á comunidade educativa. Non se trata só dun cambio nun cargo administrativo: falamos dunha responsabilidade clave na xestión do ensino público que debería recaer en perfís solventes, con coñecemento do sistema educativo e capaces de xerar confianza.
Nada diso parece cumprirse neste caso.
Un perfil que xera preocupación na comunidade educativa
A designación chega acompañada dunha polémica evidente, despois de que saísen á luz mensaxes públicas nas que se eloxiaba o golpe franquista. Este tipo de posicionamentos son incompatibles coa responsabilidade de quen debe velar polo funcionamento dun sistema educativo baseado nos valores democráticos, na convivencia e no respecto.
A educación pública non pode quedar baixo a dirección de quen realizou manifestacións deste tipo. Non é unha cuestión menor nin anecdótica. É unha cuestión de principios.
A isto súmanse tamén comentarios machistas realizados publicamente no pasado, que foron igualmente cuestionados por distintos sectores, ao consideralos incompatibles cos valores de igualdade e respecto que debe promover o ensino.
A comunidade educativa necesita interlocutores que xeren confianza, que representen valores compartidos e que contribúan a fortalecer o sistema educativo, non a erosionar a súa credibilidade.
Un cargo clave que require coñecemento do ensino público
A xefatura territorial de Educación é unha peza central no funcionamento do sistema. Desde este posto tómase parte nas decisións que afectan directamente a:
- organización dos centros
- xestión do profesorado
- cobertura de vacantes
- atención a incidencias
- planificación educativa
Nun contexto marcado pola falta de profesorado, a precariedade e problemas estruturais, resulta especialmente preocupante que responsabilidades deste nivel se asignen sen priorizar o coñecemento real do ensino público.
A comunidade docente leva tempo reclamando interlocución, estabilidade e respostas. O que recibe agora é un nomeamento que xera máis incerteza.
A educación pública merece outra forma de xestionar
Este nomeamento evidencia unha forma de entender a administración educativa baseada en designacións discrecionais que non teñen en conta o impacto real que estas decisións teñen sobre o ensino público.
Non se trata dunha cuestión persoal. Trátase de que a xestión educativa debe estar guiada por criterios de responsabilidade, solvencia e respecto á comunidade.
O ensino público merece responsables que coñezan a realidade dos centros, que entendan as necesidades do profesorado e que traballen para mellorar o sistema. Non pode permitirse nomeamentos que xeren polémica desde o primeiro momento e que debiliten a confianza nunha administración que debería ser garante do interese xeral.
Unha mensaxe preocupante
Nun momento no que o ensino público necesita estabilidade, diálogo e reforzo institucional, este nomeamento vai xusto na dirección contraria. En lugar de fortalecer o sistema, introduce ruído, polémica e desconfianza.
A educación pública non pode ser tratada con esta falta de coidado.
A comunidade educativa merece respecto.
E ese respecto comeza tamén polos nomeamentos.
