CRÓNICA DO 1º FESTIVAL DA CULTURA PROLETARIA

CRÓNICA DO 1º FESTIVAL DA CULTURA PROLETARIA

10

 Foi a nosa festa o 14 de agosto, festa do sindicato e festa do proletariado todo. Foi na Carballeira de San Amaro, foi Aldán, foi Morrazo, foi Galicia toda. Comezou ás 12 horas coas gaitas -aí estaba o Ghaeiteiriño-  e os bailes entre os carballos, e ao tempo na cociña xa o lume quentaba potas e grella. Os primeiros visitantes chegaban con mirada curiosa á espera de algo descoñecido, e timidamente achegáronse ás barras onde o traballo voluntario xa non cesou ata ben entrada a madrugada. Foi a nosa festa o 14 de agosto, festa do sindicato e festa do proletariado todo. Foi na Carballeira de San Amaro, foi Aldán, foi Morrazo, foi Galicia toda. Comezou ás 12 horas coas gaitas -aí estaba o Ghaeiteiriño-  e os bailes entre os carballos, e ao tempo na cociña xa o lume quentaba potas e grella. Os primeiros visitantes chegaban con mirada curiosa á espera de algo descoñecido, e timidamente achegáronse ás barras onde o traballo voluntario xa non cesou ata ben entrada a madrugada. Foi a nosa festa o 14 de agosto, festa do sindicato e festa do proletariado todo. Foi na Carballeira de San Amaro, foi Aldán, foi Morrazo, foi Galicia toda. Comezou ás 12 horas coas gaitas -aí estaba o Ghaeiteiriño-  e os bailes entre os carballos, e ao tempo na cociña xa o lume quentaba potas e grella. Os primeiros visitantes chegaban con mirada curiosa á espera de algo descoñecido, e timidamente achegáronse ás barras onde o traballo voluntario xa non cesou ata ben entrada a madrugada. Foi a nosa festa o 14 de agosto, festa do sindicato e festa do proletariado todo. Foi na Carballeira de San Amaro, foi Aldán, foi Morrazo, foi Galicia toda. Comezou ás 12 horas coas gaitas -aí estaba o Ghaeiteiriño-  e os bailes entre os carballos, e ao tempo na cociña xa o lume quentaba potas e grella. Os primeiros visitantes chegaban con mirada curiosa á espera de algo descoñecido, e timidamente achegáronse ás barras onde o traballo voluntario xa non cesou ata ben entrada a madrugada. Foi a nosa festa o 14 de agosto, festa do sindicato e festa do proletariado todo. Foi na Carballeira de San Amaro, foi Aldán, foi Morrazo, foi Galicia toda. Comezou ás 12 horas coas gaitas -aí estaba o Ghaeiteiriño-  e os bailes entre os carballos, e ao tempo na cociña xa o lume quentaba potas e grella. Os primeiros visitantes chegaban con mirada curiosa á espera de algo descoñecido, e timidamente achegáronse ás barras onde o traballo voluntario xa non cesou ata ben entrada a madrugada. Foi a nosa festa o 14 de agosto, festa do sindicato e festa do proletariado todo. Foi na Carballeira de San Amaro, foi Aldán, foi Morrazo, foi Galicia toda. Comezou ás 12 horas coas gaitas -aí estaba o Ghaeiteiriño-  e os bailes entre os carballos, e ao tempo na cociña xa o lume quentaba potas e grella. Os primeiros visitantes chegaban con mirada curiosa á espera de algo descoñecido, e timidamente achegáronse ás barras onde o traballo voluntario xa non cesou ata ben entrada a madrugada. Foi a nosa festa o 14 de agosto, festa do sindicato e festa do proletariado todo. Foi na Carballeira de San Amaro, foi Aldán, foi Morrazo, foi Galicia toda. Comezou ás 12 horas coas gaitas -aí estaba o Ghaeiteiriño-  e os bailes entre os carballos, e ao tempo na cociña xa o lume quentaba potas e grella. Os primeiros visitantes chegaban con mirada curiosa á espera de algo descoñecido, e timidamente achegáronse ás barras onde o traballo voluntario xa non cesou ata ben entrada a madrugada. Foi a nosa festa o 14 de agosto, festa do sindicato e festa do proletariado todo. Foi na Carballeira de San Amaro, foi Aldán, foi Morrazo, foi Galicia toda. Comezou ás 12 horas coas gaitas -aí estaba o Ghaeiteiriño-  e os bailes entre os carballos, e ao tempo na cociña xa o lume quentaba potas e grella. Os primeiros visitantes chegaban con mirada curiosa á espera de algo descoñecido, e timidamente achegáronse ás barras onde o traballo voluntario xa non cesou ata ben entrada a madrugada.Logo chegaron as dúas da tarde e a correspondente avalancha de comensais, os pratos voaban entre cabezas e mans dilixentes: navallas, ameixas, mexilóns, paella, churrasco, empanada, tortilla… e así chegou o café cos doces e licores ata que Mónica Camaño comezou a presentación dos actos coma sempre espléndida. Falou primeiro o noso Secretario Xeral, Ricardo Castro, e falou para facer memoria de que foi a CUT, dende que estalou esta crise sistémica, a única central que saíu as rúas demandando unha Folga Xeral; e fixo tamén memoria da represión sufrida polo pobo galego dende o 36, un pobo irredento dende o comezo dos tempos, e da necesidade de que o proletariado entenda que debe enfrontarse ao capitalismo, o único culpábel da súa explotación. Por último analizouse o 29 de setembro como o inicio dun novo camiño de loita.Presentou Mónica aos poetas e ás poetas que inundaron a carballeira de fermosas palabras e contidos: Xabier Xil, Silvia Pena e Elvira Riveiro, Oriana Méndez e Anxo Angueira, e deu lectura tamén a un comunicado de X. L. Méndez Ferrín que por problemas de axenda non puido estar finalmente.Antes do comezo das actuacións musicais, Mónica Camaño e Zé Paredes deleitaron ao público cun noticiario sobre o delicto que na actualidade supón ser humano, e todos e todas ficamos emocionadas. Mini e Mero con Mariña Quintillán, Manolo Bacallao, Balea´s Blues, Ataque Escampe e Os Labregos no Tempo do Spuniks comandados por Leo e García fixeronnos cargar os corpos de enerxía e optimismo para os tempos de loita que se achegan.Dende a CUT queremos agradecer publicamente a colaboración desinteresada no económico de poetas e artistas, pois si tiñan un interese: participar da cultura de seu, galega e proletaria, para sumar na construción do que nos é común, a Galicia do pobo traballador.Non podemos esquecernos tampouco do grande traballo feito polos nosos afiliados e afiliadas que adicaron as súas horas a montar e desmontar, servir, carrexar, facer mesas, electricidade, cociñar, son… traballo pola nosa cultura.Tedes unha pequena crónica no Faro de Vigo, no seguinte enlace:http://www.farodevigo.es/portada-o-morrazo/2010/08/15/unha-alternativa-cultura-burguesa/464141.htmlE tamén podedes ollar a Galería de imaxes:

1º Festival da Cultura Proletaria